Dit zachte koraal heeft zijn macabere naam te danken aan zijn gelijkenis met dode vingers in het water.

Hij bestaat uit een rechtopstaande en vertakte kolonie van honderden afzonderlijke poliepen en verspreidt zich op rotsen en stenen op een zeediepte tot 100 meter. Als ze gestoord worden, trekken de poliepen zich snel terug in het koraallichaam. De poliepen kunnen tot 1 cm groot worden en hebben elk meerdere veerachtige tentakels. De dodemansduim groeit het liefst in stromend water, omdat daar genoeg voedsel te vinden is. Het is een van de weinige koralen die ook in de Noordzee voorkomen. In het aquarium moet de stroming altijd uit één richting komen, omdat het koraal zijn tentakels daarnaar richt en skeletvorming ontstaat aan de kant die aan de stroming is blootgesteld. Na een tijdje zal hij gewend raken aan één plaats en moet hij niet meer worden verplaatst.

Deze rode alg uit de familie der Cyanidiaceae telt ongeveer 4.000 verschillende soorten.

Er zijn fossielen gevonden die erop wijzen dat de rode alg meer dan 1000 miljoen jaar geleden bestond. Hij komt vooral in kustgebieden voor en vormt macroalgen met een lengte tot 60 cm. Hij dankt zijn naam aan zijn roodachtige kleur, die wordt gevormd door fotosynthese, vooral in diepere gebieden.

Suikerwier behoort tot de familie der Laminariaceae en is een bruine grote alg die een levensduur van ongeveer drie jaar heeft.

De algen groeien in rotsachtige kustgebieden die voortdurend door de zee worden overspoeld. Met behulp van sterke kleeforganen hechten zij zich aan harde grond en vormen vaak ware wierbossen onder de laagwaterlijn. Ze bieden onderdak en voedsel aan talrijke kleine zeedieren.

De wasroos is een zeeanemoon die voorkomt op rotsachtige kusten van de Middellandse Zee tot de Atlantische Oceaan.

Wasrozen leven gewoonlijk in grote kolonies. Eigenlijk zijn ze eenkleurig grijs. Ze leven echter vaak in symbiose met zoöxanthellen. Dit zijn microscopisch kleine microalgen die ervoor zorgen dat de tentakels van de wasroos groen of paars verkleuren. Met een poot houdt de wasroos zich vast aan de stenige ondergrond. Een wasroos heeft tot 200 tentakels waarmee hij zijn prooi vangt, voornamelijk kleinere dieren zoals mysisgarnalen. Daartoe gebruikt hij een sterk stekend gif dat bij de mens ernstige huidreacties kan veroorzaken.